القاب و کنیه ها

نام کنیه و القاب امام کاظم

پیشوای ششم (ع) نام فرزند خود را «موسی» گذاشت. این نام هر چند در میان امامان پیشین سابقه نداشت، لیکن در میان پیامبران الهی سابقه دارد و همنام «موسی» کلیم الله است، از این رو، اصل این نام به زبان قبطی است. [۱۰] . امام کاظم (ع) به کنیههایی چند خوانده میشد مثل: «ابوالحسن»، «ابوابراهیم»، [ صفحه ۲] «ابوعلی» [۱۱] و «ابواسماعیل» [۱۲] ولی مشهورتر از همه «ابوالحسن» است. [۱۳] . لقبهای آن گرامی نیز فراوان است، از جمله: «عبدصالح»، «کاظم»، «نفس زکیه»، «زین المجتهدین»، «صالح»، «صابر»، «امین»، «زاهر» و «باب الحوائج الی الله» [۱۴] . ملقب شدن آن پیشوای بلند مرتبت به هر یک از لقبهای یاد شده بیانگر بروز و تجلی بیشتر آن صفت در وجود آن حضرت در مقایسه با دیگر افراد است که مرتبهای از کمال و درجهای از منزلت معنوی این امام همام نزد پروردگارش به شمار میرود. به عنوان نمونه در ذیل به وجه تسمیه بعضی از القاب آن گرامی اشاره میکنیم. کاظم: در مورد وجه ملقب شدن پیشوای هفتم به «کاظم» بیانات مختلفی نقل شده که دو نمونهی آن را ذکر میکنیم. ۱- از آن جهت که آن حضرت خشم خویش را فرو میبرد و در برابر ناملایمات و آزارهای دیگران بردباری پیشه میکرد. [۱۵] . ۲- از آن جهت که پاسخ هر بدی را با گذشت و بخشش میداد. [۱۶] . عبد صالح: از آن جهت که در عبادات پروردگار و شب زندهداری کوشش فراوان داشت. [۱۷] . باب الحوائج: از آن جهت که پناهندگان و توسل جویندگان به آن حضرت، از در خانهاش حاجت روا و خشنود باز میگشتند [۱۸] ، ابوعلی از بزرگان مذهب حنبلی میگوید: «هر مشکل و گرفتاری که برای من پیش میآمد و من به قبر مطهر موسی بن جعفر (ع) روی میآوردم، خداوند آن را طبق خواسته من رفع میکرد.» [۱۹] . [ صفحه ۳]
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *