از دیدگاه اهل بیت

نظر امام صادق در باره امام کاظم

– امام صادق (ع): یزید بن سلیط میگوید: ما گروهی بودیم که امام صادق (ع) را در راه مکه دیدار کردیم. من عرض کردم: پدر و مادرم به فدایت! شما امامان پاک هستید، از سوی دیگر از مرگ نیز گریزی نیست. اکنون سخنی و توصیهای به من بفرمایید تا به آیندگان ابلاغ کنم. امام (ع) فرمود: اشکال ندارد؛ اینان فرزندان من هستند – و در حالی که به فرزندش موسی (ع) اشاره میکرد فرمود – و این هم، سرور و آقای ایشان است که دارای دانش، حکمت، فهم، سخاوت و شناخت نیازمندیهای دینی و مسائل مورد اختلاف مردم میباشد و در اوست، حسن خلق و برخورد نیک با همسایگان، و او بابی است از ابواب الهی. و آنچه از همه اینها مهمتر است آن که خدای تعالی از صلب او پناه این امت و علم، و نور و فهم و حکمت آنها را بیرون میآورد. و او بهترین مولود و بهترین آفریده خداست که خداوند به وسیله او خونها را حفظ میکند، اختلافات را اصلاح مینماید و پراکندگیها و شکستگیها را برطرف میسازد؛ برهنه را میپوشاند و گرسنه را سیر میکند و بیمناک را ایمنی میبخشد و به برکت وجود او باران فرو میریزد…. [۱۴۳] . – حفص بن غیاث نخعی از اصحاب امام صادق و امام کاظم علیهماالسلام [۱۴۴] . «من کسی را ندیدم که به اندازه موسی بن جعفر (ع) بر نفس خویش بیمناک ولی برای مردم [ صفحه ۵۵] امیدبخش باشد. تلاوت او توام با حزن بود و هر گاه قرآن را میخواند گویی با فردی به طور حضوری و مشافهه سخن میگوید.» [۱۴۵] . – ربیع بن عبدالرحمان اسدی از یاران امام صادق (ع): «سوگند به خدا، موسی بن جعفر (ع) از هوشیاران بود و میدانست چه کسی پس از درگذشتش بر امامت او متوقف خواهد شد، با این حال، خشمش را نسبت به آنها فرو میبرد و آنچه از ایشان میدانست،آشکار نمیکرد، از این رو، «کاظم» نامیده شد.» [۱۴۶] .
برگرفته از کتاب زندگانی امام کاظم علیه السلام نوشته: علی رفیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *