امامت و رهبری، حاکمان زمان

هرزگی و بیبند و باری هادی عباسی

هادی، فردی بیحیا و بیبند و بار بود، به هرزگی و لهو و لعب رو آورده، و اموال فراوانی را سخاوتمندانه در راه شهوتها و
خوشیهایش صرف میکرد. به ابراهیم موصلی به خاطر سه شعر آوازی که خوانده بود، و باعث مسرت و خوشنودی او شده بود،
پنجاه هزار دینار داد [ ۷۹۲ ] و برای آوازی که خواند و او را شادمان ساخت سی هزار دینار بخشید [ ۷۹۳ ] وی به آواز علاقهی
شدیدی داشت و بسیاری از اموال خزانهی دولت را بر خوانندگان صرف میکرد، اسحاق موصلی میگوید: اگر هادی برای ما زنده
مانده بود، ما در و دیوار خانه هایمان را از طلا میساختیم [ ۷۹۴ ] هادی به شدت غرق در شرب خمر گشته، و نخستین خلیفهی
عباسی بود، که همیشه در حال بادهگساری و مستی و دائمالخمر بود [ ۷۹۵ ] و پس از او، هارون الرشید از او پیروی کرد [ ۷۹۶ ] ، و
دیگر پادشاهان عباسی پس از هارون به راه او رفتند.
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام نوشته: محمد رضا عطایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *