امامت و رهبری، حاکمان زمان

پاسخ امام کاظم به اشکال تراشی خلیفه

مهدی عباسی، طاغوت مستبد زمان امام کاظم (ع) همواره با مظاهر تشیع به شدت مخالفت میکرد. در یکی از سالها مهدی، وارد مدینه شد و پس از زیارت قبر پیامبر (ص) با امام کاظم (ع) ملاقات کرد و برای آن که به گمان خود از نظر علمی امام (ع) را آزمایش کند! بحث حرمت شراب را در قرآن پیش کشید و پرسید:
« آیا شراب در قرآن مجید تحریم شده است »؟ آن گاه اضافه کرد: « مردم اغلب میدانند که در قرآن از خوردن شراب نهی شده است، ولی نمیدانند که معنای این نهی، حرام بودن آن است »!
امام (ع) فرمود:
« بلی، حرمت شراب در قرآن مجید صریحا بیان شده است ».
– در کجای قرآن؟!
– آنجا که خداوند (به رسول گرامی (ص)) میفرماید: « بگو پروردگار من، تنها کارهای زشت، چه آشکار و چه پنهان و نیز « اثم » (گناه) و ستم به ناحق را حرام نموده است… » [۱] . آنگاه امام (ع) پس از بیان چند موضوع دیگر که در این آیه تحریم شده فرمود: « مقصود از کلمه « اثم » در این آیه که خداوند آن را تحریم نموده، همان شراب است، زیرا خدا در آیه دیگری میفرماید:
« از تو از شراب و قمار میپرسند، بگو در آن « اثم کبیر » (گناهی بزرگ) و سودهایی برای مردم هست و گناهش از سودش بزرگتر است ». [۲] .
و « اثم » که در سوره اعراف صریحا حرام معرفی شده در سوره بقره در مورد شراب و قمار به کار رفته است، بنابر این شراب صریحا در قرآن مجید حرام معرفی شده است.
مهدی سخت تحت تاثیر استدلال امام (ع) قرار گرفت و بیاختیار رو به « علی بن یقطین » [۳] کرد و گفت: « به خدا این فتوا، فتوای هاشمی است! » علی بن یقطین گفت: « شکر خدا را که این علم را در شما خاندان پیامبر قرار داده است ». [۴] .
مهدی از این پاسخ ناراحت شد و در حالی که خشم خود را به سختی فرو میخورد، گفت:
« راستی میگویی ای رافضی [۵] »!! [۶] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] قل انما حرم ربی الفواحش ما ظهر منها و ما بطن و الاثم و البغی بغیر الحق… » (اعراف / ۳۳).
[۲] یسئلونک عن الخمر و المیسر قل فیهما اثم کبیر و منافع للناس و اثمهما اکبر من نفعهما… » (سوره بقره /۲۱۹).
[۳] علی بن یقطین از شیعیان بود و با اجازه امام (ع) و از روی سیاست وارد دستگاه خلافت مهدی عباسی شده بود.
[۴] گویا مقصود او این بود که فضیلت امام (ع) برای مهدی عباسی نیز افتخار است زیرا بنیهاشم با هم قرابت داشتند.
[۵] گویا مهدی با گفتن « رافضی » فهماند که من میدانم تو شیعه امام (ع) هستی.
[۶] کلینی، الفروع من الکافی، ج ۶، ص ۴۰۶٫
منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام موسی بن جعفر؛ سید علی حسینی قمی، نبوغ چاپ دوم ۱۳۸۲٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *